از لوگو تایپ نمایش «زیرزمین» با طراحی مهدی اسدی تبار رونمایی شد.

کیانوش احمدی نمایش «هفت سین سال۶۳» را در تماشاخانه سنگلج به روی صحنه می‌برد.

نمایش سلاخ به نویسندگی نیکلاس بیلن و کارگردانی،دراماتورژی آناهیتا آقاطاهر اواخر شهریور سال جاری به روی صحنه میرود.

نمایش «پاداش جنگ» به نویسندگی حسام نامی و کارگردانی ثمیلا کریمی از لوگو تایپ خود رونمایی کرد.

حسین دیردار نمایش «خروس لاری»  را در تئاترشهر به روی صحنه می‌برد.

مجموعه تئاترشهر از اول مهرماه در تالار چهارسو میزبان اجرای «سگ نگهبان و درختی در باغ» به کارگردانی سعید ذهنی می‌شود.

نمایش گاوزن به طراحی و نویسندگی و کارگردانی میثم عباسی به روزهای پایانی رسید.

دو برادر صیاد برای صید به دریا میزنند. موج غریبی همه چیز را بر هم میزند و مادری که لب شط چشم انتظار فرزندانش است.

نمایش «حنوط» به کارگردانی طاها علی‌قارداشی از ۸ شهریور در عمارت نوفل‌لوشاتو روی صحنه می‌رود.

پریناز ایزدیار، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون در افتتاحیه «من و گربه‌ی پری» این اثر را نمایشی دغدغه‌مند معرفی کرد و از کمک‌کننده بودن هنر در زمینه فرهنگسازی در زمینه حمایت از حقوق حیوانات گفت.  

نمایش «سِنِّمآرِ اَشآ» به نویسندگی زینب فرحزادی و کارگردانی نازنین اقدسی از روز دوشنبه ۵ شهریورماه در خانه هنر دیوار روی صحنه خواهد رفت.

نمایش «سرنخ» به نویسندگی سندی راستین و کارگردانی سپهر جاویدیان از روز دوشنبه 5 شهریورماه در خانه هنر دیوار روی صحنه خواهد رفت.

نمایش عروسکی و موزیکال «خرگوش شنل پوش و اژدها» به کارگردانی زهرا حمیدی در مجتمع آموزشی فرهنگی احسان به نمایش در خواهد آمد.

همزمان با رونمایی از پوستر نمایش «من و گربه‌ی پری» طراحان و عوامل این نمایش معرفی شدند.

نمایش «جوف» به نویسندگی و کارگردانی جواد سحر از روز دوشنبه 5 شهریورماه اجراهای خود را در تماشاخانه هیلاج آغاز خواهد کرد.

مجتبی رجبی‌معمار، بهروز پناهنده و شهره سلطانی با نمایش «من و گربه‌ی پری» به صحنه می‌آیند.

طاها علی قارداشی درام اجتماعی/خانوادگی «حُنوط» را در عمارت نوفل‌لوشاتو روی صحنه خواهد برد.

من، دانته، در حال تکمیل رمانم بودم. یک واقع‌نگاری تشبیه شده به دنیاهای پس از مرگ. همسرم ویرژیل شیفته‌ی سفره. منم تو یکی از این سفرها مینوس رو به دنیا آوردم. اما خیلی زود، مرد. من حس می‌کنم روحش به من برگشته. انگار ما جابه‌جا شدیم و منم که مردم.

شقایق فراهانی، ارسطو خوش‌رزم و مه‌لقا مینوش‌زاد نمایش «رگتیچ» کاری از امیرطاها سلکی را ۲۱ مرداد ماه افتتاح می‌کنند.

نویسنده «فصل خون» با اشاره به جای خالی بزرگان عرصه فرهنگ و هنر گفت: تلاش جوانان برای پر کردن این جاهای خالی ارزشمند و قابل تقدیر است.

نمایشنامه پابرهنه در پارک با حضور بازیگر مطرح تئاتر و سینما نمایشنامه خوانی می‌شود.

ورونیکا تا ابد در این اتاق حبس است.

من، دانته، در حال تکمیل رمانم بودم. یک واقع‌نگاری تشبیه شده به دنیاهای پس از مرگ. همسرم ویرژیل شیفته‌ی سفره. منم تو یکی از این سفرها مینوس رو به دنیا آوردم. اما خیلی زود، مرد. من حس می‌کنم روحش به من برگشته. انگار ما جابه‌جا شدیم و منم که مردم.

‏تو هم، اگه همه‌ی اون‌چه که زندگی به تو و بچه‌ات پیشنهاد می‌ده این باشه که وسط ریل قطار وایستی و منتظر اولین قطاری باشی که می‌آد تو ریل؟

«خرده ریز» به کارگردانی آرام محمدخوانی در پردیس تئاتر شهرزاد به روی صحنه می رود.

نمایش «فصل خون» به کارگردانی اشکان اسکندری در تالار حافظ روی صحنه می‌رود و بلیت فروشی آن از صبح امروز آغاز شده است.

پوستر نمایش «قضیه تفنگ چخوف» رونمایی شد.

نمایشنامه «لایو» به نویسندگی محسن عظیمی، کارگردانی کامبیز نیک آمیز و تهیه‌کنندگی پریناز عظیم پور در خانه نمایش دا خوانش می‌شود.

مایش «حق با مردم بود» به نویسندگی و کارگردانی علی نیکزاد و تهیه کنندگی احسان میرزا ابوالحسنی از روز پنجشنبه 18 مردادماه در عمارت نوفل لوشاتو روی صحنه می‌رود.

نمایش «وی اِی آر» به کارگردانی حامد رحیمی‌نصر برای یک هفته تا تاریخ 19 مرداد تمدید شد.

معرفی داوران هشتمین دوره جشنواره مونولوگ پانیذ

هشتمین دوره جشنواره مونولوگ پانیذ به سرپرستی رکسانا خلوتی در تماشاخانه صحنه آبی برگزار شد.

نمایش «نگاتیو» به نویسندگی و کارگردانی محمدجواد ‌بهروز در خانه ‌هنرمندان/‌سالن ‌استاد ‌انتظامی به روی صحنه رفت.

عمارت نوفل لوشاتو با نمایش‌های «آناتومی قلب» به کارگردانی سجاد باقری، «شالهنگ» به کارگردانی بابک قادری، «حق با مردم بود» به کارگردانی علی نیکزاد، «سی و یک رویا» به کارگردانی جواد مولانیا، «وی ای آر» به کارگردانی حامد رحیمی نصر و «سلوک مستان» به کارگردانی تمنا پناهی نمایش‌هایی هستند که در روزهای گرم مرداد 1403 میزبان علاقه‌مندان به هنرهای نمایشی است.

خونه واژه عجیبیه! چهاردیواری ساده‌ای که بین مردم «خونه» نام گرفته نه منظورم جاییه که توی اون زمان و مکان کافی برای فکر کردن باشه جایی که بشه اونجا بلند خندید و به آینده فکر کرد، من زنها و مردای زیادی رو دیدم که بیست سال یا بیشتر خونه نبودن کاش نویسنده داستان جای کلاغای ته قصه آدما رو به خونه‌شون میرسوند.